ကြ်န္ေတာ္၏ ရာထူးအားလုံးကုိ ၁၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ စတုတၳအၾကိမ္ေျမာက္ အစည္းအေဝးက ဖယ္ရွားခဲ့ျပီး စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ဆက္လက္ျပဳလုပ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ ျပင္းထန္သည့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ အျပစ္ေပးမႈကုိ ျပဳလုပ္ျပီးျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈ ဆက္လက္ျပဳလုပ္ရန္ မလုိအပ္ေတာ့ပါ။ အမႈကုိ မရွင္းလင္းသျဖင့္ ဆက္လက္စုံစမ္းစစ္ေဆးရန္ လုိအပ္ပါက နုိင္ငံေရးနွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ စီရင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ မခ်မွတ္သင့္ပါ။ ဤအခ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ "အထူးဂရုျပဳ ဦးစားေပး ဆက္ဆံမႈ"ဟု ေခၚဆုိသင့္သည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါသည္ ။
စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈသည္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇြန္လမွ ၁၉၉၂ ခုနွစ္ ေအာက္တုိဘာလထိ သုံးနွစ္နွင့္ ေလးလမွ် ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။ ဤကာလအတြင္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္၏ သြားလာလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ပိတ္ပင္ခံခဲ့ရသည္။ တျခားတစ္ဖက္တြင္ သူတုိ.က စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈသည္ ပါတီတြင္း စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈသာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကျပီး တစ္ဖက္၌မူ သူတုိ.သည္ နုိင္ငံေတာ္၏ တရားဥပေဒကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳ၍ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ခဲ့ၾကသည္။ အမွားအယြင္း ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ ပါတီဝင္တစ္ေယာက္ အေပၚတြင္ေတာင္မွ တရားဥပေဒနွင့္ ဆန္.က်င္သည့္ အျပဳအမူမ်ဳိး မျပဳလုပ္ရန္ "ပါတီတြင္းနုိင္ငံေရးတြင္ လုိက္နာရမည့္စည္းကမ္းမ်ား"ဟူသည့္ ပဋိဥာဥ္တြင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပဌါန္းထားသည္။ ဤကဲ့သုိ. ပါတီစည္းမ်ဥ္းနွင့္ နုိင္ငံေတာ္၏ တရားဥပေဒကုိ ရုိင္းစုိင္းစြာ နင္းေခ်ေစာ္ကားမႈကုိ အနာဂတ္ကာလတြင္ သူတုိ.မည္သုိ. ရွင္းလင္းမည္ဆုိသည္ကုိမူ ကြ်န္ေတာ္ မသိပါ။
၁၉၈၉ ခု စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္ေန.တြင္ တရုတ္ျပည္သူ. နုိင္ငံေရးရာ အၾကံေပးအဖြဲ. ဒုဥကၠဌ ဝမ္ရန္ဇန္းနွင့္ စီမံကိန္းဝန္ၾကီးဌါန ဒုတိယ ဝန္ၾကီး တင္ကြမ္က်င္တုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ဇူနန္ဟုိင္(ပါတီဌါနခ်ဳပ္)ရွိ ေဟြရန္တန္ခန္းမသုိ. ေခၚေဆာင္၍ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ သူတုိ.က အထူးစုံစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ.တစ္ခုဖြဲ.ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည့္ ၁၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝး၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ့္အား တရားဝင္ အသိေပးခဲ့သည္။ ဝမ္ရန္ဇန္းက ေခါင္းေဆာင္၍ အဖြဲ.အစည္းမ်ားဆုိင္ရာ ဝန္ၾကီးဌါန ဝန္ၾကီး ခ်န္ယိပင္နွင့္ ဗဟိုစည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရး ေကာ္မရွင္ ဒုတိယ အတြင္းေရးမႈး လီဇန္တင္ တုိ.က အဖြဲ.ဝင္မ်ားအျဖစ္ ပါဝင္ၾကမည္ျဖစ္သည္။
စက္တင္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန.၌ ဝမ္၊ခ်န္နွင့္ လီတုိ. သုံးဦးက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ လုံျခဳံေရးဗ်ဴရုိ အစည္းအေဝးခန္းမသုိ. ေခၚေဆာင္၍ စစ္ေဆးခဲ့သည္။ ၎မွာ အထူးစုံစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ.နွင့္ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဦးဆုံး ေတြ.ဆုံမႈျဖစ္သည္။ ခ်န္ယိပင္နွင့္ လီဇန္တင္တုိ.ကုိ ေနာက္ပုိင္း၌ ဘယ္ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္ မေတြ.ရေတာ့ေပ။ အဖြဲ.ကုိ ျပန္လည္ဖြဲ.စည္းခဲ့ျပီး ခ်န္နွင့္ လီတုိ.မပါဝင္ေတာ့ဟု ကြ်န္ေတာ္ ၾကားရသည္။ ဘာေၾကာင့္ ျပန္လည္ဖြဲ.စည္းရသည္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ မသိပါ။
ေနာက္ပုိင္း၌ ဝမ္ရန္ဇန္းတစ္ေယာက္တည္းသာ ကြ်န္ေတာ္နွင့္ သုံးၾကိမ္ေတြ.ဆုံခဲ့သည္၊ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၈ ရက္၊ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၄ ရက္နွင့္ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန.တုိ.တြင္ျဖစ္သည္။ သူက ကြ်န္ေတာ့္ဆီသုိ. စာသုံးေစာင္လည္း ပုိ.ခဲ့ေသးသည္၊ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇူလုိင္လ ၆ ရက္၊ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဩဂုတ္လ ၈ ရက္နွင့္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ နုိဝင္ဘာလ ၁၄ ရက္တုိ.တြင္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း သူ.ဆီသုိ. စာသုံးၾကိမ္ ျပန္ပုိ.ခဲ့သည္၊ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇူလုိင္လ ၂၅ ရက္၊ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္နွင့္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၇ ရက္ေန.တုိ.တြင္ျဖစ္သည္။ ဤစစ္ေဆးေဆြးေႏြးမႈမ်ားနွင့္ စာမ်ားမွတစ္ဆင့္ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးခြန္းမ်ား ေမးခဲ့ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ျပန္လည္၍ ေျဖဆုိရွင္းလင္းခဲ့သည္။
ဆူပူအုံၾကြမႈကုိ ကြ်န္ေတာ္က တုိက္ရုိက္ေသာ္လည္းေကာင္း သြယ္ဝုိက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ၾကိဳးကုိင္ခဲ့သလား သုိ.မဟုတ္ ျပင္ပသုိ. သတင္းမ်ား ေပးပုိ.ေပါက္ၾကားေစခဲ့သလား ဆုိသည့္အခ်က္အျပင္ သူတုိ.အဓိကထား၍ စစ္ေဆးခဲ့သည္မွာ ကြ်န္ေတာ္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ တိန္.နွင့္ဆန္.က်င္သည့္ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားနွင့္ မူဝါဒမ်ားကုိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ဆုပ္ကိုင္ထားရသနည္း ဆုိသည့္အခ်က္ျဖစ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ။ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သည္ဟု ဝန္ခံခုိင္းသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ရာထူးလက္ရွိကာလအတြင္းက ကိစၥမ်ားကုိလည္း သူတုိ.က ေျဖရွင္းေစလုိၾကသည္၊ အခ်ဳိ.ေသာ ကိစၥမ်ားကုိ အလြန္အကြ်ံ ခြင့္လႊတ္သည္းခံမႈမ်ားနွင့္ ဘူဇြာလစ္ဘရယ္ဟု ယူဆရသူမ်ားကုိ ရာထူးတုိးေပးခဲ့မႈ စသည္တုိ.ျဖစ္သည္။
သူတုိ.သည္ ကြ်န္ေတာ္၏ "မေျပာျပနိုင္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္"နွင့္ "ပုဂၢဳိလ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္"တုိ.ကုိ အထူးတလည္ စိတ္ဝင္စားမႈ ျပသၾကသည္။ သူတုိ.သည္ ျပည္ပမွထုတ္ေဝသည့္ စာေစာင္မ်ားမွ မသက္ဆုိင္သည့္ အေရးအသားတုိ.ကုိ ကုိးကားၾက၍ သူတုိ.၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ားကုိ ျဖည့္စြက္ထည့္သြင္းခဲ့ျပီးလွ်င္ ၁၉၈၈ ခုနွစ္မွစတင္၍ "တိန္.ကုိ ျဖဳတ္ခ်ျပီး ေက်ာက္ကုိေထာက္ခံ"သည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ တိန္.ကုိ ဖယ္ရွား၍ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အာဏာလႊဲေပးဖုိ. ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့ၾကသည္။ အရင္းရွင္စနစ္ကုိ ျပန္လည္အသက္သြင္းဖုိ. ျပည္တြင္းျပည္ပမွ တန္ျပန္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားကုိ ဦးေဆာင္ရန္ ကြ်န္ေတာ္သည္ အေကာင္းဆုံး အသင့္ေတာ္ဆုံး လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ ဟုယူဆရသည္ ။ ထုိ.ေၾကာင့္ "ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ ပုံထားလုိက္သည္။"
သူတုိ.က "အာဏာရွင္လက္သစ္ဝါဒ၁"ဟု ေခၚဆုိသည့္ အယူအဆတစ္မ်ဳိးအတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကုိ တုိက္ခုုိက္ခဲ့ၾကျပီး ဘူဇြာလစ္ဘရယ္တုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ၎တုိ.၏ "အာဏာရွင္လက္သစ္"အျဖစ္ မွတ္ယူထားၾကေၾကာင္းနွင့္ "အယ္လ္ဂ်ီျမစ္၂" ရုပ္သံဇာတ္လမ္းတြဲသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ဂုဏ္ျပဳ၍ ထုတ္လႊင့္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စြပ္စြဲခဲ့ၾကသည္။ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ္သည္ တိန္.ေရွာင္ပင္း၏ အယူအဆမ်ားကုိ လက္ခံဖုိ. ျငင္းဆန္မႈတစ္ခုတည္း က်ဴးလြန္ခဲ့ရုံသာမက အဆုိပါ အာဏာရွင္လက္သစ္ဝါဒ လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္သည့္သူမ်ားနွင့္ တစ္ေလွ်ာက္လုံး စာေပးစာယူလုပ္၍ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ္သည္ စီးပြါးေရးနွင့္ နုိင္ငံေရး အခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ရာထူးသည္ မခုိင္ျမဲနုိင္ေတာ့ဟု ခံစားေနရသည္ဟု ယူဆၾကျပီး ေက်ာင္းသားဆႏၵျပမႈမ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ့္ကုိယ္ကြ်န္ေတာ္ ကာကြယ္ရန္အသုံးခ်၍ တာဝန္မ်ားကုိ ေခါင္းေရွာင္ျပီး နုိင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္သည္ဟု စြပ္စြဲခဲ့ၾကသည္။
ဆယ့္သုံးၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝး၌ ျဖန္.ေဝခဲ့သည့္ "ေနာက္ခံအခ်က္အလက္မ်ား"ဟုေခၚသည့္ စာတမ္းနွင့္ ျပည္သူ.ကြန္ဂရက္သုိ. နုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီ၏ ကုိယ္စား ေဘဂ်င္းျမိဳ.ေတာ္ဝင္ ခ်န္စစ္တုန္ တင္သြင္းခဲ့သည့္ "ဇြန္လ ၄ ရက္ အစီရင္ခံစာ" ၊ ဩဇာတိကၠမ ၾကီးမားသည့္ ပါတီဝါရင့္ၾကီး လီရွန္နင္းနွင့္ အျခားသူမ်ား ေျပာၾကားခဲ့သည့္ မိန္.ခြန္းမ်ားအပါအဝင္ ကြ်န္ေတာ့္ထံသုိ. ဝမ္ရန္ဇန္း ေရးခဲ့သည့္စာမ်ား အားလုံးသည္ ဤေမးခြန္းမ်ားနွင့္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကုိ ဦးတည္၍ စစ္ေမးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဝမ္ရန္ဇန္းနွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား အျပန္အလွန္ ေပးပုိ.ခဲ့သည့္ စာမ်ား၌ ဤစြပ္စြဲခ်က္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ္က အျပင္းအထန္ ေခ်ပခဲ့ျပီး ရွင္းလင္းခဲ့သည္။
ပထမအခ်က္ စြပ္စြဲခဲ့သလုိ ၁၉၈၈ ခုနွစ္မွစတင္၍ "တိန္.ကုိ ျဖဳတ္ခ်၍ ေက်ာက္ကုိ ေထာက္ခံ"သည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ဳိး မရွိခဲ့ပါ။ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုခုျဖင့္ ဤကိစၥကုိ ဖန္တီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တကယ္တမ္း၌ ဤကာလအတြင္းတြင္ ေကာလာဟလ အမ်ားအျပားပ်ံ.နွံ.ေနပါသည္ သုိ.ေသာ္ သူတုိ.ေျပာသလုိ "တိန္.ကုိျဖဳတ္ခ်ဖုိ." မဟုတ္ပါ ဤအစား "ေက်ာက္ကုိျဖဳတ္ခ်ဖုိ."ဆုိသည့္ ေကာလာဟလျဖစ္သည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ၌ ကြ်န္ေတာ္၏ အေနအထား မတည္ျငိမ္ေတာ့ေၾကာင္း၊ ကြ်န္ေတာ္၏ လုပ္ပုိင္ခြင့္မ်ား ေလွ်ာ့ခ်ခံရေၾကာင္းနွင့္ ေရွးရုိးစြဲဝါဒီတုိ.က တိန္.ကုိ ဖိအားေပး၍ ေခါင္းေဆာင္မႈ အေျပာင္းအလဲလုပ္ရန္ ေတာင္းဆုိေနၾကေၾကာင္း ေဆြးေႏြးေနၾကသည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ လူအမ်ား၏ ထင္ျမင္ခ်က္ အယူအဆမ်ားသည္ အျမဲတမ္းပင္ ကြ်န္ေတာ္၏ ကံၾကမၼာနွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ အနာဂတ္ နုိင္ငံေရးအလားအလာတုိ.ကုိ တိန္.နွင့္ ဆက္ႏႊယ္၍ ေရးသား ယူဆေနေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္က သူတုိ.ထံသုိ. တုံ.ျပန္ေရးသားခဲ့သည္။ "တိန္.ကုိျဖဳတ္ခ်"နွင့္ "ေက်ာက္ကုိေထာက္ခံၾက" ဆုိသည့္ စကားစုတုိ.သည္ အတူတကြ ယွဥ္တြဲ၍ မေဖာ္ျပနုိ္င္သည့္ စကားစုမ်ားျဖစ္သည္။ အကယ္၍ တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ "တိန္.ကုိျဖဳတ္ခ်"ဖုိ. ဆုိပါက တစ္ျပိဳင္တည္းတြင္ "ေက်ာက္ကုိေထာက္ခံ"ဖုိ. မျဖစ္နုိင္သလုိ ေျပာင္းျပန္လည္း မျဖစ္နုိင္ပါ။
ဒုတိယအခ်က္ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာပင္ "ေက်ာက္ရဲ. ရာထူးက လႈပ္ေနျပီ" "သူ.ရဲ. လုပ္ပုိင္ခြင့္ေတြကုိ ေလွ်ာ့ခ်လုိက္ျပီ" "စီးပြါးေရးကိစၥေတြကုိ သူတုိက္ရုိက္ ကုိင္တြယ္ခြင့္မရွိေတာ့ဘူး" အစရွိသည့္ ေကာလာဟလမ်ားမွာ ေနရာတုိင္းတြင္ ပ်ံ.နွံ.လွ်က္ရွိသည္။ တိန္.က ကြ်န္ေတာ့္အေပၚေထာက္ခံမႈကုိ အၾကိမ္မ်ားစြာျပသခဲ့သည္။ သူက ေခါင္းေဆာင္မႈ တည္ေဆာက္ပုံကုိ ေျပာင္းလဲဖုိ. ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိေၾကာင္း အတည္ျပဳရုံသာမက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ ေနာက္ထပ္သက္တမ္းနွစ္ခုထိ သူက ဆက္လက္တာဝန္ေပးလုိသည္။
၁၉၈၉ ခုနွစ္ နွစ္သစ္ကူးရက္မ်ား အလြန္ေလး၌ က်န္သည့္ တည္ဆဲေပၚလစ္ဗ်ဴရုိေကာ္မတီ အဖြဲ.ဝင္မ်ားအား ဤသတင္းစကားကုိ ထပ္ဆင့္၍ ျပန္လည္ေျပာျပရန္ တိန္.က လီပန္းအား ေျပာခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ ၁၉၈၉ ခု နွစ္ဆန္းပုိင္း၌ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ တည္ဆဲေပၚလစ္ဗ်ဴရုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ အစည္းအေဝးတြင္ ကြ်န္ေတာ့္အား ေဝဖန္ခဲ့သည့္ လီပန္းနွင့္ ေယာ္ယီလင္တုိ.၏ ေဝဖန္ခ်က္နွင့္ စီးပြါးေရးနွင့္ပက္သက္၍ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ စြပ္စြဲမႈမ်ားကုိ ျပန္လည္တုံ.ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လီပန္းက အျဖစ္အပ်က္ကုိ တိန္.အား ရွင္းလင္းတင္ျပစဥ္၌ တိန္.က ကြ်န္ေတာ့္ဖက္မွ ရပ္တည္သည့္ သူ.သေဘာထားကုိ ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ.ကုိလည္း ကြ်န္ေတာ့္အား ေထာက္ခံၾကရန္ သူက တုိက္တြန္းခဲ့သည္။
တိန္.သည္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇန္နဝါရီလအကုန္ ေႏြဦးပြဲေတာ္အားလပ္ရက္အတြင္း ရွန္ဟုိင္းသုိ.မထြက္ခြါမွီ၌ ကြ်န္ေတာ္နွင့္ တစ္ဦးခ်င္းကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ေတြ.ဆုံ၍ သူသည္ ေလာေလာဆယ္၌ ဗဟုိစစ္ေကာ္မရွင္ဥကၠဌ ရာထူးမွ နုတ္ထြက္သင့္မသင့္ စဥ္းစားေနျပီး ထုိရာထူးကို ကြ်န္ေတာ့္အား လႊဲေပးဖုိ. စဥ္းစားေနေၾကာင္း အရုိးခံနွင့္ ေျပာျပခဲ့သည္။ "ငါအဲလုိလုပ္ရင္ မင္းအလုပ္ေတြကုိ ပုိျပီးေကာင္းေအာင္ လုပ္နုိင္မွာပဲ"ဟု သူကေျပာသည္။
သူ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္နွင့္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ ယုံၾကည္မႈကုိ သူက ျပသခဲ့သည္။ သူမနုတ္ထြက္ပါက အျခားပါတီဝါရင့္မ်ားကလည္း နုတ္ထြက္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ လုပ္ရကုိင္ရ ပုိ၍ခက္ခဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သူကေျပာသည္။ သူကုိယ္တုိင္ နုတ္ထြက္ျခင္းျဖင့္ အျခားသူမ်ားကုိလည္း ဤသုိ.နုတ္ထြက္ဖုိ.ဆြဲေဆာင္ရန္ ပုိ၍လြယ္ကူမည္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း သူ.ကုိ ဘယ္လုိပင္ျဖစ္ျဖစ္ သူ.အေနနွင့္ ထုိသုိ.မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ရုိးသားစြာ ျပန္၍ေျပာခဲ့သည္။ "သင္ရွိေနျခင္းသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အမ်ားၾကီး အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါသည္"ဟု ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ.သည္ ကုန္ေဈးနႈန္းမ်ားၾကီးသည့္ အခက္အခဲနွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရသည္၊ ထုိ.ေၾကာင့္ ဤသုိ.လုပ္ရမည့္ အခ်ိန္မဟုတ္ေပ။ ထုိအခ်ိန္ကရွိခဲ့သည့္ ပါတီဝါရင့္မ်ားနွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ၾကားက အခင္းအက်င္းသည္ ကြ်န္ေတာ့္အလုပ္အတြက္ မ်ားစြာအေထာက္အကူျဖစ္ခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇန္နဝါရီလ အကုန္၌ ကြ်န္ေတာ္တုိ. ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္သည္။
၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဧျပီလ ေျမာက္ကုိရီးယားသုိ. ကြ်န္ေတာ္ခရီးမထြက္မွီ သူ.အိမ္သုိ.သြားေရာက္ေတြ.ဆုံစဥ္ကပင္လွ်င္ ေျမာက္ကုိရီးယားခရီးမွ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေရာက္ပါက အစည္းအေဝးေခၚ၍ ကြ်န္ေတာ္၏ ေနာက္ထပ္သက္တမ္းနွစ္ဆက္အတြက္ ေဆြးေႏြးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေခါင္းေဆာင္မႈပုံစံကုိ အေျပာင္းအလဲမလုပ္ရုံမွ်မက ေနာက္သက္တမ္းအတြက္လည္း ကြ်န္ေတာ္က ဆက္လက္တာဝန္ယူရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူကေျပာခဲ့ေသးသည္။ ပါတီဝါရင့္ၾကီးမ်ားျဖစ္သည့္ ခ်န္ယန္း၊ လီရွန္နင္းတုိ.နွင့္လည္း သူကေဆြးေႏြးခဲ့ရာ သူတုိ.ကလည္း သေဘာတူ ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည္။
ဝမ္ရန္ဇန္းထံသုိ. ကြ်န္ေတာ္စာေရးခဲ့စဥ္က တိန္.သည္ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနဆဲျဖစ္ရာ ဤအခ်က္တုိ.၏ မွန္ကန္မႈကုိ သူအတည္ျပဳနုိင္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ.ေသာ အေျခအေနမ်ဳိး၌ ကြ်န္ေတာ္၏ ရာထူးမွာ မတည္ျငိမ္ေတာ့ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္မခံစားရသည္မွာ ထင္ရွားပါသည္။
တတိယအခ်က္ စီးပြါးေရးအေျခအေနမွာ အလြန္အမင္း ဆုိးဝါးေနသည္ဟု ကြ်န္ေတာ္မယူဆပါ။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကာလ ဆယ္နွစ္အတြင္း၌ ၾကီးမားသည့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရရွိခဲ့သည္ကို အသိအမွတ္ျပဳရပါမည္။ နုိင္ငံ၏ စီးပြါးေရးအင္အားသည္ အလြန္ပင္ က်ယ္ျပန္.လာခဲ့သည္။ လူေနမႈအဆင့္အတန္း သိသိသာသာ ျမင့္တက္လာသည္။ ၁၉၈၈ ခုနွစ္၌ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈနွင့္ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရေသာ္လည္း အေျခအေနမွာ ထင္သေလာက္မဆုိးပါ မေျဖရွင္းနုိင္ေလာက္ေအာင္လည္း ခက္ခဲျခင္းမရွိဟု ကြ်န္ေတာ္ ယုံၾကည္သည္။ စီးပြါးေရးကုိ စီမံခန္.ခြဲနုိင္စြမ္း မရွိသည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္၏ ပုံရိပ္ကုိ စြန္းထင္းေစသည္ ဆုိသည့္အခ်က္မွာ မမွန္ကန္ပါ၊ ဤအတြက္ေၾကာင့္မုိ. ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ၾကိဳးကုိင္ထိန္းခ်ဳပ္၍ ကြ်န္ေတာ္၏ ပုံရိပ္ကုိ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာေစရန္ နုိင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ခဲ့သည္ ဆုိသည့္အခ်က္သည္ မမွန္ကန္ပါ။ (တကယ္တမ္းတြင္ ထုိနွစ္၌ စီးပြါးေရးနွင့္ပက္သက္သည့္ ျပႆနာမ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္။ သုိ.ေသာ္လည္း ၁၉၉၀ ခုနွစ္ေႏြဦးကာလ၌ စီးပြါးေရးေနွးေကြးလာျခင္းက ဤျပႆနာတုိ.မွာ ထုိမွ်မဆုိးဝါးေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္ဟု ယေန.ထိတုိင္ ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ဤအေၾကာင္းကုိ ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ပုိင္း အက်ယ္တဝင့္ ေဆြးေႏြးပါမည္။)
စတုတၳအခ်က္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ပါတီတာဝန္မ်ားကုိ ထမ္းေဆာင္လာခဲ့သည္မွာ ဆယ္စုနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္၏ စာထဲ၌ ဝမ္ရန္ဇန္းကုိ သတိေပးခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ပါတီတြင္းရွိ အဆင့္ျမင့္ နုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ နားမလည္နုိင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ္၏ ကုိယ္ပိုင္အက်ဳိးစီးပြါးအတြက္ ၾကိဳးကုိင္ထိန္းခ်ဳပ္သတဲ့လား။ ဤမွ်ေလာက္ထိ ကြ်န္ေတာ့္အသိဥာဏ္မနုံနဲ.ပါ၊ ငယ္ရြယ္သည့္အရြယ္လည္း မဟုတ္ပါ။
ပဥၥမအခ်က္ တိန္.၏ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားအေပၚ တုံ.ျပန္ခ်က္ကုိ လက္ခံဖုိ. ကြ်န္ေတာ္ျငင္းဆန္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္းမွာ အထက္၌ ေျပာခဲ့သလုိ ဆႏၵျပပြဲမ်ား၏ သေဘာသဘာဝနွင့္ အင္အားသုံးျဖိဳခြဲျခင္းျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာနုိင္သည့္ အက်ဳိးဆက္မ်ားနွင့္ပက္သက္၍ သေဘာထားကြဲလြဲမႈသာျဖစ္သည္။ သမုိင္းကုိ တာဝန္ေက်ရမည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ခံစားရသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ အင္အားသုံးျဖိဳခြဲသည့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး တစ္ေယာက္ဟု ကြ်န္ေတာ့္ကုိယ္ကြ်န္ေတာ္ အျဖစ္မခံနုိင္ပါ။
ဝမ္ရန္ဇန္း၏ အျပင္းထန္ဆုံး စြပ္စြဲခ်က္မွာ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ နုိဝင္ဘာလ ၈ ရက္ေန.က သူ.စာထဲတြင္ ပါရွိခဲ့ျပီး ဤကိစၥကုိ ဒီဇင္ဘာလ ၈ ရက္ေန.၌ ဆက္လက္၍ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ထုိ.ေနာက္ပုိင္း၌ အေျခအေနမ်ားမွာ ျပင္းအားေလ်ာ့သြားသည္ဟု ယူဆရသည္။ နွစ္ဝက္ခန္.မွ် စုံစမ္းစစ္ေဆးျပီးသြားခ်ိန္၌ အခ်က္အလက္မ်ားသည္ သူတုိ.၏ မူလေဝဖန္ခ်က္နွင့္ သုံးသပ္ခ်က္မ်ားကုိ အေထာက္အကူ မျဖစ္ေၾကာင္း သူတုိ.ေတြ.ရွိသြားသည္လည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နုိင္ပါသည္။
၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၄ ရက္ေန.၌ ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စုနွင့္ အေရွ.ဥေရာပတုိ.တြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သည့္ အင္အားၾကီးမားသည့္ အေျပာင္းအလဲမ်ားနွင့္ပက္သက္၍ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္မ်ားကုိ အေသးစိတ္ ေဖာ္ျပေပးရန္ ဝမ္ရန္ဇန္းက ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ စီစဥ္ထားသည့္ ေဆြးေႏြးပြဲမတုိင္မွီ၌ ထုိျဖစ္ရပ္မ်ားနွင့္ပက္သက္၍ ဗဟုိေကာ္မတီ သုေတသနဌါနမွ ထုတ္ေဝသည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ့္ဆီသုိ. ေပးပုိ.ခဲ့သည္။ တျခားသူမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ပါတီမွ ထုတ္ပယ္ပစ္ဖုိ. အၾကံျပဳၾကသည္ဟု ေျပာၾကား၍ မိမိကုိယ္မိမိ ေဝဖန္ေရးစစ္တမ္းတစ္ေစာင္ ေရးသားရန္ ဝမ္ကေသြးေဆာင္ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ မိမိကုိယ္မိမိ ေဝဖန္ခ်က္စစ္တမ္း ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ သူ.အတြက္ အျခားသူမ်ားကုိ စိတ္ေျပာင္းသြားေအာင္ သိမ္းသြင္းနုိင္ေပလိမ့္မည္။
ကြ်န္ေတာ္က ၾကာျမင့္လွျပီျဖစ္သည့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးသည္ မၾကာမွီအတြင္း ျပီးဆုံးေတာ့မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ အမွားအယြင္းတစ္စုံတစ္ရာ ရွိပါက စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝး၌ ကြ်န္ေတာ္ ဝန္ခံခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ မိမိကုိယ္မိမိ ေဝဖန္ခ်က္စစ္တမ္းတစ္ေစာင္ ထပ္မံ၍ ေရးပါကလည္း ယခင္က ကြ်န္ေတာ္ဝန္ခံထားသည့္အတုိင္း တစ္သေဝမတိမ္းတူညီေနေပလိမ့္မည္။
ကြ်န္ေတာ္က စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈသည္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ရွာေဖြဖို.၊ သုေတသနျပဳ စူးစမ္းေလ့လာမႈကုိ ဦးစားေပးဖုိ.နွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ "သေဘာထားျပႆနာ"ဟု ေခၚသည့္ အခ်က္တြင္သာ ပိတ္မိမေနေစသင့္ေၾကာင္း အၾကံေပးခဲ့ေသးသည္။ အက်ယ္ခ်ဲ.ေပၚလစ္ဗ်ဴရုိအစည္းအေဝးသည္ ကြ်န္ေတာ့္မိန္.ခြန္း၏ သေဘာထားကုိ လက္မခံမေက်နပ္နုိင္သျဖင့္ ပုိ၍ျပင္းထန္သည့္ ျပစ္ဒဏ္မ်ားကုိ ခ်မွတ္ခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ယခုအခါမွေတာ့ ကြ်န္ေတာ္၏ သေဘာထားနွင့္ပက္သက္၍ သူတုိ.အေနနွင့္ ဘာမ်ားထူး၍လုပ္နုိင္ပါမည္နည္း။
ဝမ္ရန္ဇန္းမွ ကြ်န္ေတာ္နွင့္ ေတြ.ဆုံဖုိ. ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္မွာ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန.ျဖစ္သည္။ ဤေတြ.ဆုံမႈမတုိင္မွီ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၀ ရက္ေန.က ကြ်န္ေတာ္သည္ တိန္.ထံသုိ. တတိယေျမာက္ စာတစ္ေစာင္ကုိ ေရးသားေပးပုိ.ခဲ့သည္။ တိန္.ထံသုိ. ပို.ခဲ့သည္စာမ်ားအနက္ ပထမစာမွာ ပါတီဝါရင့္မ်ားက ေက်ာင္းသားဆႏၵျပမႈမ်ားကုိ တုံ.ျပန္ရာတြင္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္း တုံ.ျပန္ဖုိ. ေတာင္းပန္ထားသည့္ စာမ်ားကုိ သူ.ထံသုိ. ထပ္ဆင့္ေပးပုိ.ခဲ့သည့္စာျဖစ္ျပီး၊ ဒုတိယစာသည္ ေဂၚဘာေခ်ာ့ကုိ ေျပာခဲ့သည့္ ကြ်န္ေတာ္၏ မွတ္ခ်က္ကုိ ရွင္းျပသည့္စာျဖစ္သည္။ ဤတတိယစာသည္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ အျမန္ဆုံး အဆုံးသတ္ေပးဖုိ. ေတာင္းဆုိသည့္စာျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္တုိ. ေတြ.ဆုံၾကသည့္အခါ ဝမ္က တိန္.ထံသုိ. ကြ်န္ေတာ္ပုိ.ခဲ့သည့္ စာကုိသူသိေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၁၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ ဆဌမအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝး(၁၉၉၀ ခုနွစ္ မတ္လ ၉ ရက္မွ ၁၂ ရက္ေန.ထိ က်င္းပခဲ့သည္)ကုိ မၾကာမွီ က်င္းပေတာ့မည္ျဖစ္သည္၊ သုိ.ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္အမႈကုိ စုံညီအစည္းအေဝးမွ ေျဖရွင္းရန္မျဖစ္နုိင္ေၾကာင္း သူကေျပာသည္။ အမႈကို ပါတီစုံညီအစည္းအေဝးမွ ေျဖရွင္းဖုိ. မလုိအပ္ဟုပင္ သူကေျပာေသးသည္။ သူဘာကုိေျပာခ်င္မွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိပါ။ မည္သုိ.ပင္ျဖစ္ေစ အမႈကုိ ထုိအခ်ိန္က ေျဖရွင္းရန္ မျဖစ္နုိင္ေၾကာင္း သူဆုိလုိျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ေဆြးေႏြးပြဲသည္ ေအးတိေအးစက္ပင္။
ဇြန္လ ၂၁ ရက္ေန.တြင္ ဝမ္ရန္ဇန္းက "ရဲေဘာ္ေက်ာက္က်ိယန္နွင့္ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ နုိင္ငံေရးဆူပူအုံၾကြမႈၾကားက ဆက္စပ္မႈမ်ား"ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္ထားသည့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး အစီရင္ခံစာကုုိ ကြ်န္ေတာ့္ထံသုိ. ထပ္ဆင့္ေပးပုိ.ခဲ့သည္။ အစီရင္ခံစာတြင္ အခ်က္သုံးဆယ္ပါဝင္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ထံမွ တုံ.ျပန္ခ်က္ကုိ သူက ေတာင္းခံထားသည္။
အကယ္၍ တစ္စုံတစ္ေယာက္သည္ အမႈနွင့္ မသက္ဆုိင္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားအား ကုိးကားထားျခင္းကုိ မျမင္ေယာင္ျပဳ မ်က္စိလွ်မ္းသြားသည့္တုိင္ေအာင္၊ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ မူရင္းအဓိပၸါယ္နွင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ၾကီးဆန္.က်င္ေနေအာင္ ပုံဖ်က္ထားသည့္တုိင္ေအာင္၊ ဆုိၾကပါစုိ.အခ်က္သုံးဆယ္လုံး အတိအက် တိက်မွန္ကန္ေနသည့္တုိင္ေအာင္၊ အစီရင္ခံစာပါ အခ်က္အလက္မ်ားသည္ "ဆူပူအုံၾကြမႈကုိ ေထာက္ခံခဲ့သည္" "ပါတီျပိဳကြဲေအာင္ ေသြးခြဲခဲ့သည္".စသည္ျဖင့္ စြပ္စြဲ၍ စီရင္ဆုံးျဖတ္နုိင္ေလာက္ေအာင္ ခုိင္လုံျခင္းမရွိပါ။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ဇြန္လ ၂၇ ရက္ေန.၌ အထက္ပါ အစီရင္ခံစာကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ဖုိ. အၾကံျပဳထားသည့္ စာတစ္ေစာင္ကုိ ဝမ္ရန္ဇန္းထံသုိ. ေပးပုိ.အေၾကာင္းျပန္ခဲ့သည္။ အခ်က္သံုးဆယ္အနက္မွ ဆယ့္နွစ္ခ်က္ကုိ ကြ်န္ေတာ္က ျပန္လည္ေခ်ပခဲ့သည္။ သုိ.ေသာ္ ထုိ.ေနာက္ပုိင္း၌ ဝမ္ရန္ဇန္းသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ထပ္မံမဆက္သြယ္ေတာ့ပါ၊ အျခားမည္သူမွ်လည္း အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ္နွင့္ တုိက္ဆုိင္စစ္ေဆးရန္ ေရာက္မလာခဲ့ေတာ့ပါ။ အမွန္တကယ္၌ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ အဆုံးသတ္နိဂုံးမခ်ဳပ္ပဲ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ၾကသည္။
အထူးစုံစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ.က သူတုိ.၏ အစီရင္ခံစာကုိ တင္သြင္းခဲ့သည့္အခါ၌ ဗဟုိေကာ္မတီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၁၉၉၀ ခုနွစ္ အာရွအားကစားျပိဳင္ပြဲ (ထုိနွစ္က ေဘဂ်င္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည္)မတုိင္မွီတြင္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ျပီးဆုံးေၾကာင္း ေၾကညာရန္ စဥ္းစားခဲ့ၾကသည္။ သုိ.ေသာ္လည္း ထုိသုိ.ေၾကညာလုိက္ပါက ျဖစ္ေပၚလာနိုင္ဖြယ္ရွိသည့္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ တုံ.ျပန္မႈမ်ားကုိ ေတြးမိၾကျပီး စုိးရိမ္လာခဲ့ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လႈပ္ရွားသြားလာမည္ကုိလည္းေကာင္း၊ လႈပ္ရွားမႈ အခမ္းအနားမ်ားသုိ. တက္ေရာက္မည္ကုိလည္းေကာင္း သူတုိ.က စုိးရိမ္ၾကသည္။ ထုိ.ျပင္ ပါတီဝါရင့္ အမ်ားအျပားကလည္း အျပင္းအထန္ ကန္.ကြက္ၾကသည္။ သူတုိ.က စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ အဆုံးမသတ္ပဲ ဒရြတ္ဆြဲထားဖုိ. ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ဤသုိ. အဆုံးမသတ္ပဲ တန္းလန္းထားျခင္းျဖင့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး အမည္ခံျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းထားနုိင္ေပသည္။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ဩဂုတ္လ ၂၈ ရက္၊ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၇ ရက္နွင့္ ၁၉၉၁ ခုနွစ္ ေမလ ၉ ရက္ ေန.စြဲမ်ားျဖင့္ စာသုံးေစာင္ေရးသားျပီး က်န္ဇီမင္း (သူ.ကုိ ပါတီအေထြေထြအတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ ေက်ာက္၏ေနရာကုိ အစားထုိးရန္ ရွန္ဟုိင္းမွ ေခၚယူခဲ့သည္)၊ လီပန္းနွင့္ တည္ဆဲေပၚလစ္ဗ်ဴရုိေကာ္မတီတုိ.သုိ. အသီးသီး ေပးပုိ.ခဲ့သည္။ ဤစာသုံးေစာင္၏ အဓိကအခ်က္မွာ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးနွင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကုိ ရပ္ဆုိင္းေပးဖုိ.နွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ခြင္တုိ.ကုိ အျမန္ဆုံး ျပန္လည္ေပးအပ္ဖုိ. ေတာင္းပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိစာမ်ားထဲတြင္ ကြ်န္ေတာ္က ၁၃ၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝးမွ စတင္ခဲ့သည့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈသည္ ၾကာျမင့္လွျပီျဖစ္သည့္အတြက္ ေနာက္ထပ္ေျဖဆုိရွင္းလင္းရမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား က်န္ရွိေနဆဲျဖစ္သည္ဟု ကြ်န္ေတာ္မယူဆေၾကာင္းျဖင့္လည္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ မည္သည့္အရာက စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ ဤမွ်ထိ ရွည္ၾကာေနေစေၾကာင္း အမွန္တကယ္ပင္ ကြ်န္ေတာ္နားမလည္နုိင္ပါ။ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ဇြန္လမွစျပီး စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးနွင့္ပက္သက္၍ စစ္ေဆးရန္ မည္သူမွ် ကြ်န္ေတာ့္ထံေရာက္မလာခဲ့ပါ၊ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ တုိင္ဆုိင္စစ္ေဆးရန္လည္း မည္သူမွ် မေရာက္လာခဲ့ပါ။ အကယ္၍ မရွင္းလင္းသည့္ အခ်က္မ်ား က်န္ရွိေနဆဲျဖစ္ပါက မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ မေမးျမန္းၾကပါသနည္း။ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ္ကူညီ ေျဖရွင္းေပးနုိင္ပါသည္။ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ ဆက္လက္ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္ဟု အမည္ခံကာ မည္သည့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္မွ် မခ်မွတ္ပဲ အေျခအေနမ်ားကုိ ဒရြတ္ဆြဲေနျခင္းသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း ပါတီအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း အက်ဳိးမရွိပါ။
စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝးမွစ၍ ဗဟုိေကာ္မတီေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းေထာက္မ်ားအား ကြ်န္ေတာ္သည္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာလႈပ္ရွားနုိင္ေၾကာင္း၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ေသာ္လည္းေကာင္း ကန္.သတ္ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ်ေသာ္လည္းေကာင္း ခ်မွတ္ထားျခင္းမရွိေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ေၾကညာခဲ့သည့္အခ်က္ကုိလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေထာက္ျပခဲ့သည္။ သုိ.ေသာ္လည္း အမွန္တရားက မည္သည့္အရာနည္း။ တကယ္တမ္း၌ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝးမွစ၍ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေနအိမ္အတြင္း၌ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ေပသည္။
အတိတ္ကာလတုန္းကမူ အထူးသျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးကာလအတြင္းက အမွားအယြင္းျပဳလုပ္မိသူနွင့္ ဆန္.က်င္ဖက္ အယူအဆရွိသည့္ ပါတီဝါရင့္မ်ား၏ ပုဂၢဳိလ္ေရးလြတ္လပ္ခြင့္ကုိ ကန္.သတ္ေလွ်ာ့ခ်သည္မွာ ျမင္ေတြ.ေနက်ျဖစ္သည္။ သုိ.ေသာ္လည္း ၁၁ ၾကိမ္ေျမာက္ဗဟုိေကာ္မတီ တတိယအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝးက အတိတ္၏ ဤသင္ခန္းစာမ်ားကုိ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့သည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္မွာ ဆယ္နွစ္ေက်ာ္မွ်ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီး တရားဥပေဒ၏ စုိးမုိးျဖန္.က်က္နုိင္မႈကုိ အထူးဦးစားေပးေနသည့္ ယေန.ေခတ္လုိ အေျခအေနမ်ိဳး၌မူ ဤအျပဳအမူမ်ဳိး ထပ္မံမျပဳလုပ္သင့္ပါ။
ထုိ.ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္က စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ျပီးဆုံးသြားျပီျဖစ္ေစ မျပီးေသးသည္ျဖစ္ေစ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ ခ်က္ခ်င္းလႊတ္ေပးဖုိ.နွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ပုဂၢဳိလ္ေရး လြတ္လပ္မႈကုိ ျပန္လည္ေပးအပ္ဖုိ. ေတာင္းဆုိျခင္းျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္ပုိ.ခဲ့သည့္ ဤစာအားလုံးသည္ ပင္လယ္ထဲသုိ. ခဲတစ္လုံး ပစ္လုိက္သည့္ပမာ ေျခရာခံမရေအာင္ပင္ ေပ်ာက္သြားခဲ့သည္။ သူတုိ.၏ နည္းဗ်ဴဟာမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မတုံ.ျပန္သည့္နည္းျဖစ္၍ အလြန္ပင္ ရုိးရွင္းပါသည္။
တကယ္တမ္း၌ ကြ်န္ေတာ္၏ လြတ္လပ္စြာသြားလာလႈပ္ရွားနုိင္ခြင့္ကို ကန္.သတ္တားျမစ္သည္မွာ ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဇြန္လကတည္းကျဖစ္သည္။ သုိ.ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ့္ကုိ တရားဝင္ အသိေပးျခင္းမရွိခဲ့သလုိ စာရြက္စာတမ္း မွတ္တမ္းမွတ္ရာလည္း မရွိပါ။ ဤကန္.သတ္ခ်က္ အမွန္တကယ္တည္ရွိေနေၾကာင္း သက္ေသျပရန္နွင့္ ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ကလည္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္က်သလုိ ခံစားေနရသျဖင့္ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေအာက္တုိဘာလအတြင္း အာရွအားကစားျပိဳင္ပြဲမတုိင္မွီကေလး၌ အျပင္ထြက္၍ ေဂါက္သီးရုိက္ရန္ကြ်န္ေတာ္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။
ပါတီအေထြေထြရုံးရွိ လုံျခံဳေရးဗ်ဴရုိသည္ အျပင္ထြက္၍ ေဂါက္ရုိက္မည့္ ကြ်န္ေတာ့္အစီအစဥ္ကုိ သိသြားေသာအခါ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္မွ အတြင္းေရးမႈးအား အစီအစဥ္ကုိ ဆန္.က်င္တားဆီးဖုိ. သူတုိ.က ညႊန္ၾကားခဲ့သည္။ "အျပင္ထြက္တာကုိ ခြင့္ျပဳတယ္လုိ. ဘယ္တုန္းကမွ မေျပာထားဘူး"ဟု သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာသည္။ "အျပင္ထြက္ခြင့္ မရွိဘူးလုိ. ဘယ္သူကမွ ငါ့ကုိလာေျပာမထားဘူး"ဟု ကြ်န္ေတာ္က ျပန္ေျပာခဲ့သည္။ အကယ္၍ ဤသုိ.ေသာ ကန္.သတ္ခ်က္ရွိပါက ကြ်န္ေတာ့္ကုိ သူတုိ.ျပထားသင့္သည္။ သူတုိ.က ဤကဲ့သုိ. တားျမစ္ပိတ္ပင္ေသာ စာရြက္စာတမ္းကုိ ကြ်န္ေတာ့္အား မျပသလုိ အျပင္ထြက္ျခင္းကုိလည္း ခြင့္မျပဳပါ။
သူတုိ.က ဒရိုင္ဘာကုိ ထုိအခ်ိန္က်လွ်င္ ေမာင္းမပုိ.ရန္ ညႊန္ၾကားခဲ့သည္။ အကယ္၍ ဒရုိင္ဘာက ေမာင္းမပုိ.ပါက ဘတ္စကားစီး၍ သြားမည့္ပုံ ကြ်န္ေတာ္ကျပသခဲ့သည္။ ဤကိစၥသည္ ျပည္သူလူထုအတြင္း လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားမည္ကုိ သူတုိ. အမွန္ပင္ စုိးရိမ္ၾကသည္။
ထုိအခ်ိန္က က်န္ဇီမင္းနွင့္လီပန္းတုိ. နွစ္ေယာက္လုံး ေဘဂ်င္းတြင္ ရွိမေနပါ။ သူတုိ.က က်ဳိရွီ (လုံျခံဳေရးတာဝန္ခံ ေပၚလစ္ဗ်ဴရုိအဖြဲ.ဝင္)ကုိ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပးရန္ ေျပာခဲ့ၾကသည္၊ သုိ.ေသာ္ က်ဳိရွီကုိယ္တုိင္လည္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္မခ်နုိင္ပါ။ သူက လုံျခံဳေရးဗ်ဴရိုကို အေျခအေနနွင့္ ကုိက္ညီမည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရန္သာ ညႊန္ၾကားခဲ့သည္။
ေနာက္ဆုံး၌ လုံျခံဳေရးဗ်ဴရိုက ဒရုိင္ဘာကုိ ေမာင္းပုိ.ေပးရန္ ခြင့္ျပဳလုိက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္တုိ.အတြက္ လုံျခံဳေရးယူေပးရန္ ရဲကားတစ္စီး လႊတ္လုိက္သည္။ ခ်န္ပင္းေဂါက္ကြင္း(တရုတ္-ဂ်ပန္ ဖက္စပ္)၌ ကြ်န္ေတာ္ ေဂါက္ရုိက္အျပီးတြင္ ေဂါက္ကြင္းရွိ ဂ်ပန္ဝန္ထမ္းမ်ားက ဂ်ပန္သံရုံးသုိ. သတင္းပုိ.ခဲ့သည္။ ဤသတင္းသည္ မၾကာမွီအတြင္း၌ ဂ်ပန္သတင္းေထာက္မ်ားနွင့္ နုိင္ငံျခားသတင္းဌါနမ်ားသုိ. ပ်ံ.နွံ.သြားခဲ့သည္။ သတင္းဌါနမ်ားသည္ သတင္းကုိ ေန.ခ်င္းပင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၾက၍ ေဟာင္ေကာင္နွင့္ထုိင္ဝမ္ရွိ သတင္းဌါနမ်ားအပါအဝင္ နုိင္ငံတကာရွိ သတင္းဌါနမ်ားက မ်က္နွာဖုံးသတင္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပၾကခဲ့ၾကသည္။ ေဟာင္ေကာင္ရွိ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းဌါနတစ္ခုသည္ သတင္းေၾကညာေနစဥ္တြင္ ယခင္က ကြ်န္ေတာ္ေဂါက္ရိုက္ေနသည့္ ဗြီဒီယုိမွတ္တမ္းတုိ အေဟာင္းေလးတစ္ခုကုိပင္ ထုတ္လႊင့္ျပသခဲ့သည္။
က်န္ဇီမင္းနွင့္ လီပန္း နွစ္ေယာက္လုံး အလြန္စိုးရိမ္သြားခဲ့ၾကသည္။ သူတုိ.က ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ၾကျပီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အျပင္ထြက္ ေဂါက္ရုိက္ရန္ မည္သူကခြင့္ျပဳခဲ့သည္ကုိ စုံစမ္းစစ္ေဆးၾကသည္။ ဤအေနွာင့္အယွက္ျဖစ္ဖြယ္ ကိစၥျပီးသြားျပီးေနာက္၌ ဗဟုိေကာ္မတီနာမည္ျဖင့္ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ စုံစမ္းစစ္ေဆးေနစဥ္ကာလအတြင္း၌ ျပင္ပသြားလာျခင္းကုိ တားျမစ္ေၾကာင္း နုတ္ျဖင့္အသိေပးခဲ့သည္။ ဤနည္းအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ လြတ္လပ္မႈကုိ ကန္.သတ္ထားေၾကာင္းနွင့္ ကြ်န္ေတာ့္အား ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားေၾကာင္းကုိ သက္ေသခံေစမည့္ အေထာက္အထား အစအနတစ္ခု ေနာက္ဆုံးတြင္ တရားဝင္ က်န္ရွိေနခဲ့ေစသည္။
သုိ.ေသာ္လည္း ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းေထာက္မ်ား၏ ေရွ.၌မူ ကြ်န္ေတာ္သည္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ရွိေၾကာင္း ဆက္လက္ေျပာဆုိေနဆဲျဖစ္သည္။ သူတုိ.သည္ မမွန္မကန္ လုပ္ေနၾကမွန္း သူတုိ.ကုိယ္သူတုိ. သိေနသျဖင့္ အမွန္တရားကုိ ျပည္သူလူထုအား အသိေပးရမည္ကုိ တြန္.ဆုတ္ေနမွန္း သိသာပါသည္။
၁၉၉၂ ခုနွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ၈ ရက္ေန.၌ (တည္ဆဲေပၚလစ္ဗ်ဴရုိအဖြဲ.ဝင္) က်ဴိရွီနွင့္ ဆုန္ပင္းတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ဇူနန္ဟုိင္ရွိ ေဟြရန္တန္ခန္းမသုိ. ေခၚေဆာင္၍ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ တင္ကြမ္က်င္နွင့္ လီတုိင္ယင္းတုိ.လည္း ရွိေနၾကသည္။ က်ဴိရွီက ဗဟုိေကာ္မတီသည္ ကြ်န္ေတာ့္အမႈအား စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ ျပီးဆုံးျပီဟု ဆုံးျဖတ္ေၾကာင္း၊ ၁၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ဗဟုိေကာ္မတီ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝးမွ ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ နုိင္ငံေရးနွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ျပစ္ဒဏ္မ်ားကုိမူ ဆက္လက္၍ က်ခံရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဗဟုိေကာ္မတီကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ ေၾကညာသည္။ ေၾကညာခ်က္ကုိ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းေဝး၏ အမ်ားျပည္သူသုိ. ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ ရုတ္သိမ္းေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထည့္သြင္းေၾကညာမည္ျဖစ္သည္။ ေၾကညာခ်က္မထုတ္ျပန္မွီ တစ္ရက္အလုိ၌ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အသိေပးျခင္းျဖစ္သည္။
သူတုိ.ေျပာသည္ကုိ နားေထာင္ျပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္က အခ်က္သုံးခ်က္ကုိ ေထာက္ျပသည္။
ပထမအခ်က္ စတုတၳအၾကိမ္ စုံညီအစည္းအေဝး၌ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ "ဆူပူအုံၾကြမႈကုိ ေထာက္ခံခဲ့သည္" "ပါတီျပိဳကြဲေအာင္ ေသြးခြဲခဲ့သည္"ဟု စြဲခ်က္တင္၍ စီရင္ဆုံးျဖတ္ခဲ့ျခင္းနွင့္ပက္သက္၍ ၎ကုိကြ်န္ေတာ္ ကန္.ကြက္ေၾကာင္းနွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ သံသယကုိ ထုတ္ေဖာ္ေၾကညာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ စိတ္ကုိ မေျပာင္းလဲေၾကာင္းနွင့္ သံသယကုိ ဆက္လက္စြဲကုိင္ထားဆဲျဖစ္ေၾကာင္း သူတုိ.ကုိ ေျပာခဲ့သည္။
ဒုတိယအခ်က္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ေၾကညာသည့္အခါတြင္ ဗဟုိေကာ္မတီအေနျဖင့္ ပါတီအတြင္း သင့္ေလ်ာ္သည့္ အဆင့္မွ ပါတီဝင္မ်ားကုိ တရားဝင္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားျဖင့္ ေၾကညာေပးရန္နွင့္ မူလခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ျပစ္ဒဏ္မ်ားကုိ ဆက္လက္က်ခံေစရန္ ေၾကညာသည့္အခါတြင္ မည္သည့္အခ်က္အလက္မ်ားကုိ အေျခခံ၍ စီရင္ဆုံးျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္းကုိလည္း ခ်ျပရန္ ကြ်န္ေတာ္က ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ မူလစီရင္ခ်က္ကုိ ေထာက္ခံပံ့ပုိးသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားက မည္သည့္အရာမ်ားနည္း။ ၎တုိ.က စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး အစီရင္ခံစာပါ အခ်က္သုံးဆယ္ကုိ ေပၚေပါက္လာေစခဲ့ပါသေလာ။ ဤသုိ.ျဖစ္ပါက အခ်က္အလက္အေၾကာင္းအရာ အားလုံးကုိ တရားဝင္ရုံးစာမ်ား၌ ထည့္သြင္းရန္ ကြ်န္ေတာ္က ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။
တတိယအခ်က္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ျပီးဆုံးခါနီးျပီ ျဖစ္သည့္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္၏ ပုဂၢဳိလ္ေရး လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ အျပည့္အဝခ်က္ခ်င္း ျပန္လည္ေပးအပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ လႈပ္ရွားသြားလာမႈနွင့္ပက္သက္၍ မည္သည့္အခ်က္မ်ားကုိ ဂရုျပဳဖုိ.လုိအပ္ေၾကာင္းကုိ ဗဟုိေကာ္မတီမွ အၾကံျပဳနုိင္ျပီး ကြ်န္ေတာ္က ၎တုိ.ကုိ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳမည္ သုိ.ေသာ္ က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္မႈမရွိသည့္ အခ်က္မ်ားနွင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ခြင့္ကုိ နုိင္ထက္စီးနင္း ကန္.သတ္မႈမ်ားကုိမူ ကြ်န္ေတာ္ လုံးဝလက္ခံမည္မဟုတ္ပါ။
က်ဴိရွီနင့္ အျခားသူမ်ားက ကြ်န္ေတာ္၏ တုံ.ျပန္မႈမ်ားကုိ ဗဟုိေကာ္မတီသုိ. တင္ျပေပးမည္၊ ရလာဒ္မ်ားကုိ ကြ်န္ေတာ့္အား ျပန္လည္၍ အသိေပးမည္ဟု ေျပာၾကသည္။
ကြ်န္ေတာ္က ဒုတိယအခ်က္(စီရင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို အမ်ားျပည္သူသုိ. ေၾကညာဖို. ေတာင္းဆုိမႈ)ကုိ ေတာင္းဆုိေနစဥ္၌ က်ဴိရွီက "တည္ျငိမ္မႈကုိ အေနွာင့္အယွတ္ မျဖစ္ဖုိ. ခင္ဗ်ားေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားသင့္တယ္"ဟု ၾကားျဖတ္ေျပာသည္။ တတိယအခ်က္ျဖစ္သည့္ ကြ်န္ေတာ္၏ လြတ္လပ္စြာ သြားလာလႈပ္ရွားခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိစဥ္၌ ၁၄ ၾကိမ္ေျမာက္ ပါတီကြန္ဂရက္သည္ နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္အမ်ားအျပားကုိ ဆြဲေဆာင္နုိင္ေၾကာင္း သူတုိ.ကေျပာသည္။ "ခင္ဗ်ားရဲ. အမႈက အလြန္ကုိ သိမ္ေမြ.ျပီးအထိမခံနုိင္တဲ့ အမႈျဖစ္တယ္။ အမ်ားျပည္သူကုိ သတင္းထုတ္ျပန္ျပီးရင္ ခင္ဗ်ားအိမ္နားမွာ နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြ ရစ္ဝဲစုံစမ္းေနၾကမွာပဲ"ဟု သူတုိ.ကေျပာသည္။ သူတုိ.က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ပါတီစည္းမ်ဥ္းမ်ားကုိ ဂရုျပဳဖုိ.နွင့္ က်ယ္က်ယ္ျပန္.ျပန္. စဥ္းစားဖုိ. ေျပာသည္။
အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္က ၁၄ ၾကိမ္ေျမာက္ ပါတီကြန္ဂရက္ ကာလအတြင္း အျပင္ထြက္ျခင္းကုိ ေရွာင္ၾကဥ္မည္ဟု ကမ္းလွမ္းခဲ့သည္။ သူတုိ.သည္ ဤအခ်က္ကုိ ၾကားသည္နွင့္ စိတ္သက္သာရာရသြားပုံေပၚသည္။ ဆုန္ပင္းက ကြ်န္ေတာ့္အမႈ၏ အေျခအေနမ်ားကုိ အခ်ိန္ယူ၍ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေမွးမွိန္သြားရန္အတြက္ ပါတီကြန္ဂရက္ျပီးသြားပါက ကြ်န္ေတာ္၏ ျပင္ပသြားလာလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တုိး၍ေပးသြားမည္ဟု ေျပာသည္။ စကားဝုိင္းသည္ ဤသုိ.အဆုံးသတ္သြားခဲ့သည္။
စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးကုိ အဆုံးသတ္လုိက္ေၾကာင္းနွင့္ မူလစီရင္ခ်က္မ်ားကုိ ဆက္လက္က်ခံေစရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္ေၾကာင္း ေၾကညာစဥ္၌ သူတုိ.က ဘာမွ်မေျပာခဲ့ၾကေၾကာင္း ေနာက္ပုိင္း၌ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ၾကားရသည္။ ေပၚလစ္ဗ်ဴရုိ အစည္းအေဝး၌ပင္ ေျပာၾကားျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ သူတုိ.သည္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ.၏ အစီရင္ခံစာကုိ မျဖန္.ေဝခဲ့ေပ။ ဆုိလုိသည္မွာ သုံးနွစ္ေက်ာ္ၾကာ စုံစမ္းစစ္ေဆးခဲ့ျပီးေနာက္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး ျပီးဆုံးျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္တစ္ခု ထုတ္ျပန္ရုံမွ်ျဖင့္ ဘာကုိရွာေတြ.ခဲ့သည္ ဆုိသည့္အခ်က္နွင့္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ စီရင္ခဲ့သည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္နွစ္ခုကုိ သက္ေသခံနုိင္သည့္ အခ်က္မ်ားက မည္သည့္အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္ စသည္တုိ.ကုိ ထုတ္ျပန္ျခင္းမျပဳပဲ ေက်ာ္လႊားေရွာင္တိမ္းခဲ့ၾကေလသည္။ စုံညီအစည္းအေဝး၏ အမ်ားျပည္သူသုိ. ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္တြင္ "စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးကုိ ရပ္ဆုိင္းလုိက္ျပီး စီရင္ခ်က္မ်ားကုိ ဆက္လက္က်ခံေစရမည္" ဆုိသည့္ ဝါက်တစ္ေၾကာင္းသာ ပါရွိျပီး ကန္ကြက္မႈမရွိ အတည္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ အျခားမည္သည့္ အေထာက္အထားမွ် ထုတ္ျပန္ျခင္းမရွိေပ။ ဗဟုိေကာ္မတီ စုံညီအဖြဲ.သည္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး စတင္ဖုိ. ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ခဲ့သျဖင့္ စစ္ေဆးေရး ရပ္ဆုိင္းေၾကာင္း ေၾကညာရာ၌ စုံညီအဖြဲ.သုိ. အဆုံးသတ္အစီရင္ခံစာတစ္ေစာင္ တင္သြင္းသင့္သည္။ သုိ.ေသာ္ အစီရင္ခံစာ မတင္သြင္းခဲ့ေပ။ ဤအခ်က္နွင့္ ဆန္.က်င္စြာပင္ ဗဟုိေကာ္မတီ စုံညီအဖြဲ.အစည္းအေဝး ေခၚယူဖုိ. ၾကိဳတင္ညွိနႈိင္းတုိင္ပင္သည့္ အစည္းအေဝး၌ ဤကိစၥကုိ အစုအဖြဲ.တစ္ခုခ်င္းအတြင္း၌ ေဖာ္ျပရုံမွ်သာ ေဖာ္ျပျခင္းသည္ လုံေလာက္ေၾကာင္းနွင့္ ေနာက္ထပ္ေဆြးေႏြးျခင္း မျပဳလုပ္ၾကဖုိ. သူတုိ.က ေျပာၾကားခဲ့ၾကသည္။
ဤကိစၥမ်ားကုိ မည္သုိ.ကုိင္တြယ္ၾကသည္ကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူတုိ.သည္ ကြ်န္ေတာ့္အမႈကုိ ကုိင္တြယ္ရာတြင္ မည္မွ်ထိ စုိးရိမ္ထိတ္လန္.ေနေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ သုံးသပ္နုိင္ပါသည္။ သူတုိ.သည္ မ်ားစြာစုိးရိမ္ေနၾကျပီး သတိၾကီးစြာထား၍ ေျပာဆုိေနၾကသည္။
က်ဴိရွီက ကြ်န္ေတာ့္အား ေပၚလစ္ဗ်ဴရုိ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ေၾကညာရာ၌ အဆင္သင့္ေရးလာခဲ့သည့္ ထုတ္ျပန္ခ်က္တစ္ခုကုိ က်ယ္ေလာင္စြာဖတ္ျပေနျခင္းသာျဖစ္သည္ ။ ကြ်န္ေတာ္သည္ နဂုိမူလက သူဖတ္ျပေနစဥ္၌ မွတ္စုအျဖစ္ခ်ေရးမွတ္ထားမည္ဟု စိတ္ကူးထားေသာ္လည္း သူက လွ်င္ျမန္စြာဖတ္ျပေနသျဖင့္ အားလုံးကုိ လုိက္မမွတ္နုိင္မည္ကုိ ကြ်န္ေတာ္စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္အား ေၾကညာခ်က္ မိတၱဴတစ္ေစာင္ေပးရန္ က်ဴိရွီကုိ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္ ။ က်ဴိရွီက "ေကာင္းျပီေလ ၊ ရဲေဘာ္က်ိယန္ကုိ ေၾကညာခ်က္မိတၱဴတစ္ေစာင္ ေပးလုိက္ပါ"ဟု မွတ္စုလုိက္ေရးေနသည့္ ရဲေဘာ္ေလးကုိ ေျပာလုိက္သည္ ။ သုိ.ေသာ္ေနာက္ပုိင္း၌ ကြ်န္ေတာ့္အတြင္းေရးမႈးအား သူတုိ.ထံသုိ.ဆက္သြယ္၍ ေၾကညာခ်က္မိတၱဴေပးဖုိ. ေတာင္းဆုိေသာအခါ သူတုိ.က ျငင္းပယ္ခဲ့ၾကသည္ ။ သူတုိ.သည္ မည္သည့္ေျဖရွင္းခ်က္မွလည္း မေပးခဲ့ၾကေပ ။ သူတုိ. ဘာကုိစုိးရိမ္ေၾကာက္ရြံ.ေနၾကမွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိပါ ။
အေျခအေနမ်ားကုိ ေထာက္ရႈ၍ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့သလုိပင္ ကြ်န္ေတာ္၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ ၃ ခ်က္လုံးကုိ သူတုိ. မတင္ျပမည္ကုိ ကြ်န္ေတာ္စုိးရိမ္မိသည္ ။ အထူးသျဖင့္ အခ်က္ ၃ ခ်က္မွာ သူတုိ.အတြက္ နွစ္လုိဖြယ္ မရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ ထုိ.ေၾကာင့္ ေတြ.ဆုံေဆြးေႏြးပြဲမွ ျပန္လာျပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္၏ ေတာင္းဆုိခ်က္ ၃ ခုကုိ မွတ္တမ္းသဖြယ္ေရး၍ သူတုိ.ထံသုိ.ေပးပုိ.ခဲ့သည္ ။ ထုံးစံအတုိင္းပင္ မည္သုိ.မွ် အေၾကာင္းမျပန္ခဲ့ပါ ။
မည္သုိ.ပင္ျဖစ္ေစ သူတုိ.သည္ ေပၚလစ္ဗ်ဴရုိ သုိ.မဟုတ္ ဗဟုိေကာ္မတီသုိ. မည္သည့္စာရြက္စာတမ္း အ ေထာက္အထားမွ် ထုတ္ျပန္တင္ျပျခင္းမျပဳပဲ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးကုိ အဆုံးသတ္ခဲ့ၾကသည္ ။ သုံးနွစ္ၾကာမွ် စုံစမ္းစစ္ေဆးခဲ့ျပီးေနာက္ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈကုိ အဆုံးသတ္ရာ၌ ေတြ.ရွိရသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ျပည္သူလူထုသုိ. အဘယ့္ေၾကာင့္ မထုတ္ျပန္ရပါသနည္း ။ တကယ္တမ္း၌ သူတုိ. စုိးရိမ္ထိတ္လန္.ေနျခင္းေၾကာင့္သာျဖစ္သည္ ။
သူတုိ.၏ ၃ နွစ္ၾကာ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈအတြင္း၌ မည္သည့္ျပႆနာတုိ.ကုိ သူတုိ.ေဖာ္ထုတ္နုိင္ခဲ့ပါသနည္း ။ ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ဇြန္လ ၂၁ ရက္၌ ဝမ္ရန္ဇန္းက အခ်က္ ၃၀ ပါရွိသည့္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရး အစီရင္ခံစာမူၾကမ္းကုိ စာတစ္ေစာင္နွင့္အတူတြဲလွ်က္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေပးခဲ့သည္ ။ ထုိစာ၌ အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ့္၌ ကန္.ကြက္စရာ တစ္စုံတစ္ရာရွိခဲ့ပါက အဆုိပါမူၾကမ္း၌ မွတ္ခ်က္ေရး၍ သူထံသုိ. ျပန္္ပုိ.ေပးရန္ ဆုိထားသည္ ။
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
၁ ။ ။ အာဏာရွင္လက္သစ္ဝါဒသည္ လစ္ဘရယ္ေတြးေခၚရွင္မ်ားမွ ေရွ.တန္းတင္ သုံးနႈန္းလာသည့္ သီအုိရီတစ္ခုျဖစ္သည္ ။ သူတုိ.က တရုတ္ျပည္၏ စီးပြါးေရးနွင့္ နုိင္ငံေရးစနစ္ ေခတ္မွီလာေစရန္အတြက္ ခုိင္မာ၍ျပင္းထန္သည့္ "ဥာဏ္ပညာ အေျမာ္အျမင္နွင့္ ျပည့္စုံေသာ အၾကြင္းမဲ့အာဏာရွင္" တစ္ဦးက အုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ. လုိအပ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္ ။ လူမ်ားစြာက ေက်ာက္ကုိ သီအုိရီက အဆုိျပဳထားသည့္ အာဏာရွင္အျဖစ္ လြဲမွားစြာ ယုံၾကည္ၾကသည္ ။
၂ ။ ။ အယ္လ္ဂ်ီျမစ္ ရုပ္သံဇာတ္လမ္းတြဲသည္ တရုတ္ျပည္အတြင္း ထုတ္လႊင့္ျပသခဲ့သည့္ အခန္းဆက္ ရုပ္သံဇာတ္လမ္းရွည္ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္တစ္ခုျဖစ္ျပီး ၁၉၈၈ ခုနွစ္၌ ပထမဦးဆုံး ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္ ။ အဆုိပါ ဇာတ္လမ္းတြဲ၌ တရုတ္ျပည္၏ အစဥ္အလာ အထီးက်န္ေနမႈကုိ ေဝဖန္ထားျပီး အေနာက္တုိင္း၏ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈကုိ ေထြးပုိက္ၾကိဳဆုိထားသည္ ။ ဇာတ္လမ္းတြဲ ထုတ္လႊင့္ျပသမႈကုိ ေနာက္ပုိင္း၌ ပါတီက ရႈတ္ခ်ခဲ့ျပီး ၁၉၈၉ ခုနွစ္ ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ လႈံ.ေဆာ္နႈိးဆြခဲ့သည္ဟု အျပစ္တင္ခဲ့သည္ ။
(ေက်ာက္က်ိယန္၏ Prisoner of The State စာအုပ္ Part 2, Chapter 1 Zhao Becomes a Prisoner ကုိ ဘာသာျပန္ဆုိထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)
